Jan Lenica

Urodził się w 1928 roku w Poznaniu. Zmarł w 2001 roku. Studiował architekturę na Politechnice w Warszawie, gdzie pracował jako autor rysunków satyrycznych w "Szpilkach". Tworzył w Paryżu i USA, gdzie w roku 1974 objął profesurę na Harvard University w Cambridge. Od roku 1979 kierował katedrą filmu animowanego na Uniwersytecie w Kassel. W Berlinie w latach 1986-1994 prowadził zajęcia w Hochschule der Kunste. Lenica jest autorem ponad 150 plakatów teatralnych i filmowych o rozpoznawalnej stylistyce, należących do klasyki polskiego plakatu, np. do Makbeta W. Shakespeare'a czy Noża w wodzie R. Polańskiego, znajdujących się w licznych kolekcjach światowych i prezentowanych na wystawach indywidualnych w takich centrach jak Centre Georges Pompidou w Paryżu (1980), Kunstverain w Kassel (1981), Akademia Sztuk Pięknych w Wiedniu (1982) czy Museum fur Kunst und Gewerbe w Hamburgu (1991). Od lat 50. Lenica tworzył filmy animowane wspólnie z Walerianem Borowczykiem, od 1959 roku samodzielnie (m.in. Pan Głowa, Nowy Janko Muzykant, Labirynt, Nosorożce, Martwa natura). Wybrane nagrody: Labirynt - Główna Nagroda w kategorii filmów eksperymentalnych na IX MFFK w Oberhausen w 1963, filmy A i Nosorożce w 1965 - Grand Prix na XI MFFK w Oberhausen. W latach 1964, 1965 i 1969 uhonorowano Jana Lenicę nagrodą Bundesfilmpreis, a za całokształt twórczości również w Oberhausen w 1986.