Zbigniew Makowski

Urodził się w 1930 r. w Warszawie. Studia w warszawskiej ASP (dyplom 1956 r.). W 1962 r. wystawiał razem z międzynarodową grupą Phases. Uprawia malarstwo i rysunek. Pisze wiersze, opowiadania, eseje. Tworzy utwory literackie oraz unikatowe książki. Laureat m.in. Nagrody Krytyki im C.K. Norwida (1973) i Nagrody im. J. Cybisa (1992). Artysta przyznaje, że jego sztuka wzięła się z zadumania nad światem i zachwytu nad istnieniem, z lęku przed rzeczami złymi, z desperacji wobec przemijania. Buduje swój świat z poezji, dzieł historycznych, filozoficznych i doświadczeń życiowych. Zarówno tych dziecięcych jak i pochodzących z życia dorosłego. Jego tajemnicze kompozycje pełne magii są jakby syntezą wielu technik i stylów, łączą różne perspektywy. Jego obrazy bogato kaligrafowane, wypełnione obrazami, słowami różnych alfabetów, symbolami różnych kultur, tajemnymi znakami zapełniają liczne cyfry, napisy, budowle, labirynty, łuki triumfalne, tablice – powstałe w różnych epokach i w różnych miejscach. Można też zobaczyć wielojęzyczne cytaty z traktatów filozoficznych i ksiąg kabalistycznych a także fragmenty wierszy artysty i jego codziennych zapisków. Alfabet znaków i figur nie ma końca. Zrodził się z fascynacji kabałą, geometrią, egipskimi hieroglifami, astrologią, malarstwem renesansu, symboliką snów. Artysta interesuje się też kulturami zarówno europejskimi jak i azjatyckimi, poza tym różnymi dziedzinami nauki m.in. matematyką, jest również znawcą i miłośnikiem muzyki. Czasem w jego pracach pojawiają się wizerunki zwierząt i postacie kobiet - realne lub portretowe cytaty z dzieł dawnych mistrzów. Niekiedy te same twarze lub postacie powtarzają się w rozmaitych układach, bywają powielane w wersji z kolorem albo jednobarwnej. Łączy elementy sztuki figuratywnej z formami geometrycznymi bądź abstrakcyjnymi. Te skomplikowane kompozycje tworzą konstruowany według zasad symetrii i równowagi symboliczny sens. Makowski tworzy nowy język, którym przekazuje prawdy uniwersalne. Jego twórczość przepojona jest wiarą w wartości emocjonalne i duchowe, w zmysłowe piękno. Jego malarstwo łączy sztukę, literaturę, filozofię i muzykę. Makowski uważany jest za przedstawiciela surrealizmu. Kama Zboralska. Przewodnik po galeriach sztuki 2006. Sztuka inwestowania w Sztukę. Rosner & Wspólnicy 2005.