Jan Berdyszak

Urodził się w 1934 r. w Zaworach koło Książa Wielkopolskiego. Studiował rzeźbę w PWSSP w Poznaniu (1952 -1958). Od 1965 r. wykłada w macierzystej uczelni, gdzie w latach 1984-87 pełnił funkcję prorektora. Rzeźbiarz, grafik, scenograf teatralny, twórca instalacji, autor tekstów teoretycznych o sztuce. Także fotografuje. W 1975 r. otrzymał m.in. nagrodę im. Jana Cybisa. Twórczość Berdyszaka skupia się na zagadnieniach przestrzeni i sytuacjach przez nią aranżowanych. Przestrzeń otaczająca, wypełniająca czy przenikająca obiekt jest głównym obszarem jego zainteresowań. Jednym z problemów nurtujących Berdyszaka jest również pytanie o istotę obrazu. Po wczesnych pracach, zrywających z tradycyjnym formatem, zaczął tworzyć obrazy z kół i formatów zbliżonych do koła i fragmentów tych figur (cykl „Kół podwójnych”). W 1965 r. powstał „Obraz strukturalny z otworem”, który można uznać za przełomowy, ukierunkowujący dalsze poszukiwania artysty. Coraz częściej stosując wewnętrzne i zewnętrzne wycięcia o geometrycznych kształtach Berdyszak zwraca uwagę na przestrzeń poza obrazem, na to, co fragmentaryczne, nieobecne, brakujące. Miejsce wycięte, „puste” staje się równorzędne, a niekiedy nawet ważniejsze od miejsca „namalowanego”. Nie tylko kontur zewnętrzny, ale i wcięcie we wnętrzu obrazu stało się elementem gry z przestrzenią. Kolejne cykle m.in. „Reinkarnacja obrazu”, „Nieskończoność”, „Fragment jako całości radykalne” były dalszym drążeniem problemu granicy istnienia sztuki i rzeczywistości oraz wzajemnej gry między obiektem sztuki, przestrzenią otaczającą oraz świadomością odbiorców. Jego twórczość tworzona cyklami odnosi się również do pojęć przezroczystości i braku. Zdaniem Berdyszaka pusta przestrzeń jest rozumiana jako byt pierwszy. „Puste” rozpoczyna świadomość przezroczystości. Fascynacje kontekstami przezroczystości oddają instalacje i obiekty ze szkła. W latach 70. zaczął go używać jako podstawowego surowca konstrukcji przestrzennych, następnie łączyć z drewnianymi belami. W cyklu instalacji z szyb - „Passe-par-tout ( inaczej pisane niż passe-partout oznacza „przejście ku całości”), w którym artysta zgłębia problem rozpadu obrazu, obraz zanika, pozostają fragmenty obramowania w formie instalacji malarskich, a także instalacji z szyb i drewnianych belek. Berdyszak -wieczny eksperymentator, kilka lat temu sięgnął po trykotowe kombinezony, które na wystawie zademonstrował w różnych układach. Realizował też rzeźby z blaszanych, emaliowanych elementów, pozwalających na budowanie z nich różnorodnych układów. Eksperymentom malarsko-przestrzennym towarzyszy grafika i rzeźba. Kama Zboralska. Przewodnik po galeriach sztuki 2006. Sztuka inwestowania w Sztukę. Rosner & Wspólnicy 2005.