Teresa Murak

Urodziła się w 1949 r. w Kiełczewicach na Lubelszczyźnie. Przez rok studiowała historię sztuki na KUL-u. W 1976 r. ukończyła Wydział Malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, pod kierunkiem prof. Jana Tarasina. Jeszcze w czasach studenckich zaczęła uprawiać nurt sztuki ekologicznej. Pracą z 1972 r. rozpoczęła cykl „zasiewów”, materiałem czyniąc rzeżuchę. Zasiewa ją więc i hoduje na własnym ciele: w dłoni („Kolebka”, 1974), na wilgotnej koszuli oblepiającej jej tors („Lady’s Smock”, 1975), czy leżąc w wannach („Z ziarnem w wannie”, 1989, „Ziarno”,1991 - performance w Nowym Jorku). Pielęgnuje ją, podlewa, ogrzewa swym ciepłem, pobudza do wzrostu. Tworzy rzeżuchowe płaszcze, spacerując w nich w połowie marca ulicami Warszawy („Procesja”, 1974) lub umieszcza je w budkach telefonicznych (1990, 1991). Albo „tka” z rzeżuchowej materii dywany Wielkanocne i rozpościera w kościołach (1974, 2001). W ramach projektu „Dzieła lęgną się w szczelinach rzeczywistości” (2004 r.) w różnych miejscach Warszawy dokonuje wysiewu nasion malw, lnu, słoneczników, maków, chabrów, gryki czy szałwii („Lniany strumień”, „Malwy idą do domu”, „Ikona ziemi. Szałwia”). W 2005 roku jej wieloletnia działalność artystyczna uhonorowana została nagrodą im. Katarzyny Kobro.