Artur Nacht-Samborski

Urodził się w 1898 r. w Krakowie, zmarł w 1974 w Warszawie. Studia malarskie w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Józefa Mehoffera i Wojciecha Weissa (1918-21). Naukę przerwał i wyjechał do Berlina i Wiednia (1921-24), gdzie zetknął się z niemieckim ekspresjonizmem. W 1924 r. wznowił studia m.in. w pracowni Józefa Pankiewicza. Razem z Komitetem Paryskim (kapiści) m.in. Janem Cybisem, Piotrem Potworowskim, Hanną Rudzką-Cybisową, Zygmuntem Waliszewskim, pod kierunkiem Pankiewicza wyjechał do Francji ( 1924-1939). Przede wszystkim przebywał w Paryżu. Początek okupacji spędził we Lwowie. Uratowany z tamtejszego getta, przez kolejne lata wojny ukrywał się w okolicach Warszawy pod przybranym imieniem i nazwiskiem Stefan Samborski (oficjalnie w 1956 r. zmienił nazwisko na: Stefan Artur Nacht-Samborski). Profesor Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku (1947-49) i Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1949-69). W okresie socrealizmu został usunięty z uczelni (1950-52). W 1959 r. jego malarstwo zaprezentowano na Biennale w Wenecji. Unikał wystaw indywidualnych, za życia nie miał żadnej. Wystawy m.in. w poznańskim Muzeum Narodowym (1974), w warszawskim Muzeum Narodowym ( 1977), w Zachęcie (1999). Uprawiał malarstwo.