Jerzy Nowosielski

Urodził się w 1923 r. w Krakowie. Studia rozpoczął w czasie okupacji w Kunstgewerbeschule, potem kontynuował na Wydziale Malarstwa krakowskiego ASP (1945-47). Członek Grupy Młodych Plastyków (1945-49), od 1957 r. członek i założyciel Grupy Krakowskiej. Pedagog w WSSP w Łodzi (1957-62), a następnie od 1962 r. w krakowskiej ASP, gdzie w 1976 r. uzyskał tytuł profesora. Jest autorem polichromii m.in. w kościele Św. Ducha w Nowych Tychach i w cerkwi Zaśnięcie Matki Bożej w Lourdes. Nowosielski wraz z żoną powołał w 1996 r. Fundację Nowosielskich wspierającą wybitne osiągnięcia kultury polskiej poprzez przyznawanie stypendiów i dorocznych nagród. Kobiety kocha od urodzenia. Marzy o takich, których nie ma i dopiero sam musi je namalować. Jego piękne bohaterki czasem nakładają rękawiczki i pończochy, osłaniają oczy okularami, niekiedy mają przewieszoną w pasie przepaskę. Przeważnie odpoczywają po gimnastyce, pływaniu, pocałunku. Czekają odwrócone plecami, przykucnięte, siedzące - o smukłych figurach, zagadkowych oczach; o skórze oliwkowej, pomarańczowej czasem intensywnie czerwonej. Są wśród nich i marzycielki, i dystyngowane piękności, i namiętne kusicielki. Według Nowosielskiego kobieta i Kościół to tylko pozorna sprzeczność. Pomiędzy grzechem a świętością istnieje jakaś tajemna więź. Nowosielski uwiecznia też blaszane kuchenne czajniki, umywalki, zwierciadła, pocięte drogami krajobrazy, widoki miast byle jakich, portretuje zwykłych, anonimowych ludzi. Jest również autorem kompozycji zatytułowanych "Abstrakcje", które z abstrakcją jak sam mówi nie mają nic wspólnego. Te niewielkie prace z bliska przypominają obrazy nieba: gwiazdy, płonące słońca, księżyce, planety. Są jego osobistą wizją zjawisk czy bytów, o których już cokolwiek wiemy, ale które zdaniem artysty mogą zaistnieć w naszej świadomości i w naszym sercu tylko z pomocą takiego malarstwa. Nowosielski uważa, że prawie wszystkie jego dzieła są ikonami tzn. obrazami, które nie ukazują zmiennego wizerunku rzeczy, ale ukryty w nich boski sens. Tworzy też autentyczne ikony według tradycyjnych reguł sakralnego malarstwa wschodniego kościoła. Nowosielskiego, artystę zawsze wiernemu swoim przekonaniom inspirowały sztuka bizantyjska, impresjonizm, dorobek surrealistów a także dokonania malarzy naiwnych. Interesowała go i abstrakcja geometryczna, i pewne elementy figuracji. Dopiero ikona uświadomiła mu, że te dwie tendencje w sztuce nie wykluczają się, a wręcz przeciwnie, w każdym dobrym obrazie muszą ze sobą współistnieć. Kama Zboralska. Sztuka inwestowania w Sztukę. Przewodnik po galeriach sztuki 2004. Rosner & Wspólnicy 2003.