Krzysztof Skarbek

Urodził się w 1958 r. we Wrocławiu. Studia rozpoczął w ASP w Krakowie, ukończył w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Dyplom w 1985 r. w pracowni prof. Z. Karpińskiego. Jest pedagogiem w macierzystej uczelni. Ma na swoim koncie 27 filmów autorskich, a także kilkanaście przedstawień plastyczno-dźwiękowych. Zajmuje się też scenografią teatralną i filmową. Tu wszystko może się zdarzyć: „Wilk zjada czereśnię, a myśliwy wznosi ciężar telewizji”, „Czarne lisy bawią się na śmigle helikoptera”. Możemy też zobaczyć jak „Lecąc autem na jesiennej wycieczce, czerwone lisy wymieniają się z pewną panią kwiatami” i być świadkiem „Wirtualnego skoku z kwiatami telewizorowców”. Artysta przenosi nas w świat nie do końca rzeczywisty, z nietypową perspektywą, o specyficznej realności, którą nazywa malarstwem osobistego realizmu. Jego bohaterowie są uśmiechnięci, szczęśliwi i zadowoleni. Przeważnie młodzi i urodziwi. Jednocześnie artysta przestrzega przed szaleństwem jakie niesie cywilizacja, wszechobecny telewizor, komórka, przeludnione, zatłoczone samochodami miasta – to wszystko sprawia, że żyjemy w prawdziwym obłędzie. Jego agresywne w przekazie obrazy mają potrząsnąć, zwrócić uwagę na wszechogarniający kult pieniądza, egoizm i zakłamanie. Nakłonić do pochylenia się jeszcze raz nad sprawami uznanymi za oczywiste. Obrazy Skarbka, o zaskakujących rozwiązaniach formalnych, o wielowątkowej narracji są tak budowane, że od razu czytelny jest temat główny. Jak sam artysta przyznaje konstruowany dynamizm gestów, ruchów, wydarzeń jest w wielu przypadkach świadomą rezygnacją z umiaru i ustalonego, znanego porządku. Swoje obrazy tworzy grupami barwnych punktów - rozedrgane, wibrujące potęgują napięcia wewnątrz kompozycji. Często gładkie płaszczyzny zderza z grubo kładziona farbą. Używa kolorów żywych, nasyconych. Kolorem buduje nastrój, emocje, niepowtarzalną atmosferę rejestrowanych zdarzeń, w których rzeczywistość miesza się z marzeniami, rzeczy zaobserwowane z wymyślonymi. „Występujące w przyrodzie skontrastowanie barw, ich zmienne nasycenie, szczególnie u zwierząt służy jak wiadomo do przekazywania wielu informacji lub kamuflażu. Chciałbym aby również w moim malarstwie kolor świadczył o specjalnych znaczeniach pozytywnej intensywności, zagrożeniach i temperaturze rozgrywających się sytuacji, a przede wszystkim radości życia”. 1) Krzysztof Skarbek. Obrazy realizmu osobistego. Malarstwo i sztuka wideo. Ośrodek Kultury i Sztuki, Wrocław 2002 r., str. 6 katalog. Kama Zboralska. Sztuka inwestowania w Sztukę. Przewodnik po galeriach sztuki 2004. Rosner & Wspólnicy 2003.