Kajetan Sosnowski

Urodził się w 1913 r. w Wilnie. Zmarł w 1987 r. w Warszawie. Studia w warszawskiej ASP ( 1934-39 r.) w pracowniach prof. T. Pruszkowskiego i W. Jastrzębowskiego. Po wojnie był kierownikiem artystycznym „Kuźnicy”. W 1955 r. przystąpił do Grupy 55. Z jego inicjatywy w Chełmie Lubelskim powstała „Galeria 72”, po jego śmierci prowadzi Bożena Kowalska. (…) nie widziałem dotychczas u nikogo, ażeby tak głęboko wpuścił światło w obraz i żeby ono gdzieś z dna biło równomiernie na całą powierzchnię obrazu... Nie można nawet powiedzieć, że to światło znajduje się na którymś planie, bo obrazy Sosnowskiego nie mają planów, są „mistyczne”. - Julian Przyboś. 1) „Kajetan Sosnowski – malarz niewidzialnych światów.” Bożena Kowalska. Galeria Sztuki Współczesnej Zachęta, Warszawa 1998 r., str.25 ( „Głód widzialności” J. Przyboś. „Kultura” 1965 r., nr.28) Wyjątkowo niezależny, uznawał wyższość rozumu i naukowego poznania nad emocjami i intuicją. Ateista, entuzjasta matematyki, fizyki i chemii, wrażliwy na muzykę. Od młodości śledził odkrycia nauk ścisłych, niektóre próbował sprawdzić w swojej sztuce. Wręcz obsesyjnie chciał zgłębić istotę światła Chętnie sięgał do teorii współczesnej optyki. Nigdy nie angażował się w sprawy aktualne, wyjątkiem były obrazy z naszytymi krzyżami powstałe po 13.XII. 81 roku. Sosnowski pracował cyklami, udowadniając w ten sposób, że pewne odkrycia nie są dziełem przypadku. Niezależnie czy maluje „Obrazy białe”, w których ograniczył się do jednej barwy, czy wysmakowane kolorystycznie „Erotyki” jego zmagania artystyczne zawsze dotyczyły niezmiennie: światła i barwy. Ta sama idea przyświecała w trakcie tworzenia monochromatycznych „Obrazów pustych”, malowanych dłońmi. Sosnowski był mistrzem niuansów, na przykład: monochromatyczny obraz zestawiał z intensywnie świecącym, z którego wibrujące przed oczyma kolory przenosiły się na obraz statyczny. W latach 70. swoje poszukiwania przeniósł do świata, który nazwał awizualnym. W cyklu Metalepseis eksperymentował z krzemianem chlorku kobaltu, który w zależności od stopnia wilgotności otoczenia zmienia barwę. Wyjątkowo oryginalną kompozycję nadał Sosnowski swoim „obrazom szytym” – Katalipomeny - surowym, lnianym płótnom o szwach ledwie widocznych. W zależności od kąta padania światła miejsca zszycia uzyskują większą bądź mniejszą głębie, a barwy różne odcienie. Zawsze jednobarwne - szare, białe, później czarne. Tajemnicze, mistyczne. Tajemnicze jak prawa rządzące wszechświatem. Kama Zboralska. Sztuka inwestowania w Sztukę. Przewodnik po galeriach sztuki 2004. Rosner & Wspólnicy 2003.