Jan Szancenbach

Urodził się w 1928 r. w Krakowie, zmarł w 1998 r. Syn Jana, lekarza jeńca obozu w Starobielsku zamordowanego w Charkowie oraz Marii Skłodowskiej-Szancenbachowej, artystki malarki, uczennicy Olgi Boznańskiej. Studia w Szkole Przemysłu Artystycznego (1940 -1943) w Krakowie (Kunstgewerbeschule). W latach 1943-1945, kiedy szkoła została zamknięta pobierał nauki pod przewodnictwem Tadeusza Brzozowskiego. W 1945 r. od razu został przyjęty na II rok krakowskiej ASP, do pracowni malarstwa Wojciecha Weissa, a następnie Eugeniusza Eibischa. Dyplom w 1952r. Dziekan Wydziału Malarstwa (1972-1978 i 1981-1984), prorektor (1978-1981), przez dwie kadencje rektor ASP w Krakowie (1987-1993). W 1986 r. uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Członek Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego oraz Związku Polskich Artystów Plastyków. Oprócz malarstwa zajmował się także grafiką, projektowaniem (plakatów, okładek itp.), malarstwem w architekturze (m.in. renowacja widowni Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie, widowni i plafonu w Operze Wrocławskiej) i filmem rysunkowym. Brał udział w licznych wystawach krajowych i zagranicznych m.in. w Tokio, Nicei, Florencji, Londynie, Wiedniu, Malmö, Düsseldorfie. Jego prace znajdują się w zbiorach m.in. w Muzeum Narodowym w Gdańsku, Krakowie, Poznaniu, Szczecinie, Galerii Uffizi we Florencji oraz w licznych kolekcjach prywatnych w Polsce i na świecie. Laureat wielu nagród m.in. Nagroda prezesa Rady Ministrów "Za Twórczość dla Dzieci" (1978), Złota Odznaka "Za Pracę Społeczną dla Miasta Krakowa", Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Tytuł honorowy "Zasłużony dla Narodowej Kultury". Uprawiał malarstwo oraz zajmował się także grafiką, ilustracją, filmem animowanym, projektowaniem plakatów i okładek.