Rafał Bujnowski

Urodził się w 1974 r. w Wadowicach. Studia na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej (1993-95) i na Wydziale Grafiki krakowskiej ASP (1995-2000). W latach 1994 -2001 działał w „Grupie Ładnie” (m.in. W. Sasnal, M. Maciejowski), od 1998 do 2001 prowadził „Galerię Otwartą” w Krakowie. Uprawia również grafikę, zajmuje się też akcjami artystycznymi. Bujnowski od zawsze zafascynowany najbliższym otoczeniem, przedmiotami codziennego użytku stara się uczynić sztukę bardziej praktyczną i przystępną. Najczęściej tematem jego prac jest kupowanie, sprzedawanie, pracowanie, mieszkanie i towarzyszące tym czynnościom rekwizyty. Poza tym interesuje go wchodzenie sztuki w przestrzeń publiczną a także kwestie komercjalizacji sztuki i pozbawiania jej wartości innej niż materialna. Po raz pierwszy swoje prace Bujnowski zaprezentował w „Galerii Otwartej”, na billboardach umieszczonych w centrum Krakowa. Wspólnie z kolegami malował okolicznościowe obrazy w miejscu zwyczajowo zarezerwowanym dla komercyjnych reklam. Bujnowski od początku unikał wykonywania rzeczy zbędnych. „Artykuły spożywczo-przemysłowe” (seria linorytów) - opakowania z autentycznymi produktami wystawił na sprzedaż w Salonie Wystawowym Bagatt Kupowanie ich miało dowieść, że każda czynność, nawet ta najbardziej banalna i każdy przedmiot nawet, jeśli to będzie puszka z groszkiem, czy pudełko zapałek może stać się czymś szczególnym. Przeświadczenie, że praca artysty powinna być przede wszystkim użyteczna społecznie sprowokowało Bujnowskiego do stworzenia serii 5 obrazów przeznaczonych do: przedpokoju, pokoju dziennego, kuchni i sypialni. Każdy z nich namalowany został kilkadziesiąt razy, zaś w jednym ze sklepów sieci IKEA zaaranżowana została sesja zdjęciowa. Meble z IKEA i obraz Bujnowskiego, to nie tylko cyniczna propozycja umeblowania ale także zwrócenie uwagi na nasz stosunek do architektury i sztuki. Również jego obrazy, które są malarskimi imitacjami przedmiotów codziennego użytku: obrazy-cegły, obrazy-deski, obrazy-okna, obrazy-portrety papieża - pozbawione fabuły, tworzone seriami przypominają wyroby solidnego rzemieślnika. Wskazują, że artysta powinien przede wszystkim pracować rzetelnie i celowo. Dlatego też Bujnowski odnowił kilka galerii m.in. elewację Bunkra Sztuki w Krakowie. Jest również autorem spektakularnego projektu. Namalował fotorealistyczny, czarno-biały autoportret. Jego reprodukcję załączył jako zdjęcie do wniosku o wizę amerykańską. Nikt w konsulacie nie zwrócił na to uwagi. I tak w paszporcie Bujnowskiego znalazła się wiza z reprodukcją obrazu. Być może jedyna tego typu na świecie. Kama Zboralska. Przewodnik po galeriach sztuki 2006. Sztuka inwestowania w Sztukę. Rosner & Wspólnicy 2005.