Grupa artystyczna Łódź Kaliska

Grupa "Łódź Kaliska", od początku (1979) działa w składzie: Marek Janiak, Andrzej Kwietniewski, Adam Rzepecki, Andrzej Świetlik i Makary (Andrzej Wielogórski). W 1999 r. Grupa opublikowała album poświęcony własnej historii „Bóg zazdrości nam pomyłek”. Członkowie Grupy są autorami wielu manifestów m.in. ważnego dla lat 90. manifestu "Sztuki żenującej" ( M. Janiak). Prace znajdują się m.in. w Muzeum Sztuki w Łodzi i w Muzeum Narodowym we Wrocławiu. Udział w licznych wystawach m.in. „Irreligia”, Bruksela 2001. Formacja „Łódź Kaliska” wywarła istotny wpływ na polską fotografię, film eksperymentalny oraz wideo lat 80. i 90. Konsekwentnie od lat neguje wszystkie formy sztuki, zarówno awangardowej, jak i tradycyjnej, stawia na zabawę i przekraczanie istniejących barier moralnych, jako jedyny słuszny model uprawiania antysztuki. Najpierw w swoich fotografiach, filmach, performance nawiązywała do konceptualizmu ( „Gówno nie łódeczka”, „Identyczne bliźnięta”). Później uprawiała neodadaizm. Twórczość prezentowała w niezależnych galeriach Łodzi - najważniejszy był „Strych”. Do ok. 1990 r. stanowiła część niezależnego życia artystycznego, określanego mianem Kultury Zrzuty, w ramach której atakowano i wyśmiewano socjalistyczne realia oraz malarstwo "nowych dzikich" i patriotyczną "sztukę przy Kościele". W rysunkach, kolażach, fotografiach szydzono z wartości magicznych i transcendentalnych w sztuce. Kultura Zrzuty wydawała niezależne pismo artystyczne „Tango”, organizowała spotkania, dyskusje i wystawy. Na „Strychu” odbyły się też ważne filmowe przeglądy („Nieme kino”, 1983-85). W końcu lat 80. Łódź Kaliska wyszła z podziemia artystycznego. W 1988 r. wzięła udział w oficjalnej wystawie „Polska fotografia intermedialna lat 80-tych”, na której pokazała m.in. erotyczne inscenizowane zdjęcia i film „Freiheit, neine danke !”. W 1989 r. zmieniła nazwę na „Muzeum Łodzi Kaliskiej” (lub „Łódź Kaliska Muzeum”). Powstawała wówczas "fotografia inscenizowana" - pastisze arcydzieł malarskich m.in. Delacroix, Botticellego, Boscha, Breughla. Od około połowy lat 90. do 2000 r. tworzyła „zdjęcia atelierowe”. Z okazji jubileuszu 20-lecia działalności (1999) w nieczynnej toalecie Muzeum Sztuki w Łodzi powstała instalacja „Czysta sztuka” zaprojektowana przez Janiaka. Od 2000 r. odwołując się do amerykańskiego pop-artu „Łódź Kaliska” propaguje New Pop, w którym prym wiedzie duet Janiak-Kwietniewski. Charakterystyczne dla nich erotyczno-seksualne prace wyśmiewają współczesną skomercjalizowaną rzeczywistość . Najgłośniejszą akcją była sesja fotograficzna wykonana dla „Playboya” ( 2004) -naga modelka uosabiała orła - nasze godło państwowe. Od pewnego czasu Łódź Kaliska wyszła na ulicę, również w sensie dosłownym, na ulicę Piotrkowską, włączając w swoje działania własny pub „Łódź Kaliska”. Od początku działalności wydaje manifesty, w których na bieżąco odnosi się do sztuki i do otaczającej ją rzeczywistości. Zawsze jej działaniom towarzyszyła także fotografia - wizualizacja refleksji, sztucznie wykreowana, niekiedy dokumentująca kolejne, zaaranżowane akcje. KaZet