Jerzy Tchórzewski

Urodził się w 1928 r. w Siedlcach. Zmarł w 1999 r. w Warszawie. Absolwent krakowskiego ASP ( 1946-51). Należał do Grupy Krakowskiej (1957). Wystawiał wraz z międzynarodową grupą Phases. Pisał o sztuce. Profesor warszawskiej ASP. Sądzę, że rolą malarza jest wywoływać życie, przemieniać barwną materię plastyczną w pulsujący życiem organizm. Jest w tym coś z pierwotnego procesu rozniecania ognia (…). 1) . „Mistrzowie Polskiego Malarstwa Współczesnego. Jerzy Tchórzowski”. Art.& Business Club, Poznań 2001 str.8 Każda jego praca opowiada jakąś własną historię, zawsze odnosi się do konkretnego tematu czy sytuacji. Sugerują to tytuły („Pomiędzy niebem a ziemią”, „Czyhanie na gwiazdę”) i niepowtarzalny klimat obrazów jakby pieczołowicie utkanych ze smużek farby i wyrafinowanej, czasem poszarpanej, niekiedy falującej linii. Tchórzewski swoje obrazy wypełniał drapieżnymi figurami o bogatej kolorystyce, ulubionymi efektami ognistych płomieni; kontrastował barwy zimne z ciepłymi. W charakterystycznych dla jego ekspresyjnej twórczości postrzępionych, niemal dekoracyjnych formach, przeważnie jest coś co kojarzy się z naturą. Jego kompozycje o grubo kładzionej, chropowatej fakturze zamieszkują zwierzęta i ludzkie postacie, często towarzyszy im słońce, księżyc, gwiazdy. Motywem, do którego chętnie wracał była postać z rękoma wyciągniętymi do jarzącego się świetlistego krążka. Malował również bestie a właściwie upiory oddające przeżycia wojenne. Podejmował też tematykę religijną („Pieta”, „Ukrzyżowanie”). Wczesne abstrakcyjne prace Tchórzewskiego przywołują obraz kosmicznych kataklizmów z rozszalałymi błyskawicami, kojarzą się z totalną katastrofą. Twórczość Tchórzewskiego jest metaforą ludzkiej egzystencji, jej ograniczeń, marzeń i tęsknot. Życie jest piękne, życie jest przerażające, życie jest dziełem Boga, życie jest dziełem Szatana – ludzie stale powtarzali i powtarzają te sprzeczne i chyba wszystkie równie trafne, co nietrafne określenia życia, te kalekie prawdy o istnieniu. 2) „Mistrzowie Polskiego Malarstwa Współczesnego. Jerzy Tchórzewski.” Art. & Business Club, Poznań 2001 str. 11 W jego sztuce nie ma nic letniego. Jeśli tragedia to przerażająca, jeśli radość to euforyczna. Nie zawsze poddawał się tylko pesymistycznym nastrojom. Jest również autorem kompozycji o uczuciach szlachetnych i wzniosłych. Wszelkie podziały, i klasyfikacje, wszelkie interpretacje jego malarstwa trzeba uznać za spekulację. Ale trzeba też przyznać, że malarstwo artysty tak pogmatwane i złożone, wyjątkowo owe spekulacje prowokuje. Można sobie na nich połamać zęby, jest to bowiem sztuka liźnięta płomieniem piekielnym. – Jacek Sempoliński, malarz. 3) „Mistrzowie Polskiego Malarstwa Współczesnego. Jerzy Tchórzewski”. Art. & Business Club, Poznań 2001 r. str. 23 ( Tekst z katalogu - Wystawa malarstwa Jerzego Tchórzewskiego, laureata nagrody im. Jana Cybisa w 1986 r. „Galeria Stowarzyszenia Historyków Sztuki” – Warszawa, marzec-kwiecień 1988). Kama Zboralska. Sztuka inwestowania w Sztukę. Przewodnik po galeriach sztuki 2004. Rosner & Wspólnicy 2003.