Janina Kraupe

Urodziła się w 1921 roku w Sosnowcu. W 1938 roku podjęła studia na ASP w Krakowie, w latach 1940-1942 studiowała w Kunstgewerbeschule u prof. F. Pautscha. W tym okresie uczestniczyła też w działaniach konspiracyjnego teatru Tadeusza Kantora. Po zakończeniu wojny wznowiła edukację akademicką na krakowskiej ASP m.in. w pracowniach prof. E. Eibischa i W. Taranczewskiego. Począwszy od 1948 roku nauczała malarstwa sztalugowego i monumentalnego na krakowskiej ASP. Od roku 1957 roku jest członkiem II Grupy Krakowskiej. Jej prace znajdują się w wielu muzeach i kolekcjach prywatnych, polskich i zagranicznych, m.in. w Galerii Uffizi we Florencji, Albertinie w Wiedniu. Prezentowane były na kilkudziesięciu wystawach indywidualnych oraz ponad dwustu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą, w tym w ponad stu międzynarodowych reprezentacyjnych wystawach sztuki polskiej w krajach Europy, Ameryki, Azji i Afryki, m.in. Biennale w Wenecji w 1952 i 1978 roku, Biennale Sztuki w Sao Paulo w 1965 r., wielokrotnie w Premi Dibuix Joan Miró. Retrospektywna wystawa jej twórczości miała miejsce w 2006 roku w Muzeum Narodowym w Krakowie. Uprawia grafikę, rysunek, malarstwo sztalugowe i monumentalne. Twórczość artystki ulegała wyraźnej ewolucji, zachowując jednak silny indywidualny rys. Lata czterdzieste to realistyczne portrety, pięćdziesiąte - metaforyczne prace kojarzone z surrealizmem, sześćdziesiąte - obrazy i grafiki zbliżone do informelu. Późniejsze prace wypełniają abstrakcyjne znaki, których powstawanie sama objaśniała w następujący sposób: "To, co jest zmienne, nieuchwytne, rozgrywające się w różnych planach, istniejące w różnych czasach, kojarzone w wyobraźni nie tylko jako obrazy, ale jako znaki, symbole, zapisy; cała domena muzyki, poznawalnej jedynie w czasie [...]. Cała wielowarstwowa, wieloprzestrzenna tkanka naszego istnienia, które definiuje sytuację człowieka jako stan nieustannego mijania zjawisk, obrazów, doznań. Stan, w którym istnieje jakieś centrum, wewnątrz którego zbiegają się, jednoczą wszystkie linie metamorfoz, pole, z którego obserwuje się przemiany - to wszystko, co jest i ruchem i trwaniem [...]". Nierzadko źródło jej inspiracji stanowi muzyka, poezja, astrologia i magia. W kręgu zainteresowań artystki jest ezoteryka, okultyzm, Kabała, religie dalekowschodnie. Znaczącą rolę odegrała w jej twórczości medytacja. PC