Jan Cybis

Urodził się w 1897, zmarł w 1972. Reprezentant nurtu kolorystycznego w malarstwie lat trzydziestych i w sztuce powojennej. W 1919 r. podjął studia we wrocławskiej Akademii Sztuki i Przemysłu Artystycznego. Studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych(1921-24)w pracowniach Józefa Mehoffera, Ignacego Pieńkowskiego i Józefa Pankiewicza.Członek Komitetu Paryskiego, uczestniczył w pierwszej wystawie kapistów w Galerie Zak (1930) w Paryżu. W 1931 r. wrócił do Polski. Publikował ma łamach "Głosu Plastyków". Reprezentował polską sztukę na Biennale w Wenecji (1934) oraz na wystawie w Carnegie Institute w Pittsburgu (1938). Od 1937 r. redaktor naczelny "Głosu Plastyków". W 1948 został profesorem warszawskiej ASP. W okresie socrealizmu kustosz w Muzeum Narodowym w Warszawie. Wystawy m.in. Zachęcie (1956) i Muzeum Narodowym (1965) w Warszawie. Brał udział w prezentacjach polskiej sztuki m.in. w Wenecji (Biennale 1948), Sao Paulo (V Międzynarodowe Biennale Sztuki 1959, wSztokholmie (Królewska Akademia Sztuki, 1959), Paryżu (Musse National d'Art Moderne, 1961),Nancy (Musee des Beaux-Arts, 1967), Edynburgu (Szkocka Narodowa Galeria Sztuki Współczesnej, 1969), Chicago (1969), Waszyngtonie (1969) i Nowym Jorku (1969). Malarz i rysownik, pedagog, publicysta.