Józef Gielniak

Urodził się 1932 r. w Denain we Francji, w rodzinie emigrantów polskich. Zmarł w 1972 w sanatorium Bukowiec koło Kowar. Studia w Ecole des Beaux-Arts w Valenciennes (1945-1946). Do Polski przyjechał w 1950 r. Prawie całe swoje twórcze życie Gielniak, chory na gruźlicę spędził w sanatorium przeciwgruźliczym Bukowiec koło Kowar. W trybie indywidualnym studiował u grafika, profesora Stanisława Dawskiego z PWSSP we Wrocławiu (od 1956). Uprawiał grafikę. Laureat nagród m.in. I nagrody na „Ogólnopolskiej wystawie grafiki artystycznej i rysunku” w Warszawie (1959), nagrody na „Międzynarodowej wystawie grafiki” w Lubljanie (1963), Nagrody Państwowej II stopnia (1964) oraz I nagrody na „Biennale grafiki w Krakowie (1964). Brał udział m.in. na BIENNALE W SAO PAULO (1961). Członek stowarzyszenia XYLON w Zurychu (1966). Stworzył zaledwie 68 prac, w tym 15 ekslibrisów. Powstał o nim film „Azyl”, reż. Grzegorz Lasota (1965).