Katarzyna Szeszycka

Urodziła się w 1983 roku. Jest absolwentką Wydziału Edukacji Artystycznej ASP w Poznaniu. W 2008 roku ma obronić swoją pracę dyplomową w zakresie edukacji artystycznej z aneksem z malarstwa i rysunku. Wypowiada się w tradycyjnych technikach malarstwa i grafiki a także w mediach nowocześniejszych: fotografii i video. Dla jej pokolenia notatka fotograficzna czy video jest naturalnym elementem warsztatu artystycznego, nowym szkicownikiem. Inspiracje różnego rodzaju zapisem elektronicznym i kadrem fotograficznym widać w malarstwie, choć eksponuje ono z drugiej strony naturalność i spontaniczność gestu artystycznego a także flirt ze starą koncepcją infinito. Na grających często białą zagruntowaną przestrzenią płótnach widzimy obserwację rzeczywistości zróżnicowaną i intensywną. Autorka potrafi budować nastrój, rozpościerać narrację, wywoływać niepokój. Niepokój na styku różnych kontekstów kulturowych, na granicy tradycji i nowoczesności, na granicy tego co rustykalne i industrialne, męskie i żeńskie. Gra możliwa jest jedynie dzięki wysokiej świadomości kulturowej i samoświadomości artystki. Obrazy tworzone są w cyklach, co wzmaga ich filmową narracyjność. Na wystawie zaprezentowane zostały zarówno nowsze jak i dawniejsze jej cykle: „Basen”, „Dzień Dziecka”, „Ciemne”, „Ludzie – Maszyny”.