Józef Hałas

Urodził się w 1927 roku w Nowym Sączu. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Począwszy od „Arsenału” w 1955 r. wziął udział w ponad trzystu wystawach indywidualnych i zbiorowych. Współtwórca „Grupy X” oraz „Szkoły Wrocławskiej”. Należy do ZPAP od 1954 r. gdzie pełnił między innymi funkcję Członka Zarządu Głównego Sekcji Malarskiej. Posiadacz Złotej Odznaki ZPAP. W latach 1958-2001 zatrudniony w PWSSP (obecnie ASP) z przerwą w latach 1962-1967 (nauczyciel w Liceum Sztuk Plastycznych we Wrocławiu). Organizator Katedry Kształcenia Ogólnoplastycznego na Wydziale Architektury Wnętrz i Projektowania Plastycznego PWSSP. Kierował nią od roku 1980. Pełnił obowiązki prorektora w latach 1984-1985. Od 1985 r. kierował Katedrą Malarstwa na Wydziale Malarstwa i Rzeźby (z przerwą w latach 1990-1996). Członek Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego w latach 1988-1996. W 1971 r. uzyskał stopień docenta, w 1988 r. profesora nadzwyczajnego, a w 1990 r. profesora zwyczajnego. Obrazy artysty można nazwać kwintesencją krajobrazu ujętą w uproszczone formy i wyraziste barwy. Są to poetyckie, refleksyjne i dalekie od tradycyjnie przedstawianych pejzaże. Natura - reprezentowana u Hałasa przez krajobraz rodzinnego Podhala - jest niezwykle istotnym czynnikiem nie tyko w jego malarstwie, ale i całym światopoglądzie. Często jego twórczość sytuuje się blisko abstrakcji geometrycznej, choć sam artysta od wszelkich artystycznych przynależności się odżegnuje. Józef Hałas jest także wybitnym rysownikiem, autorem gwaszy i akwarel, który za pomocą bardzo prostych form wyrazu tłumaczy na język wizualny abstrakcyjne pojęcia i znaki. Podejmuje się przy tym eksperymentów z technikami artystycznymi, niejednokrotnie wykorzystując działanie przypadku. Najsłynniejsze z jego cykli rysunkowych to utrzymane w bieli i czerni "Przeciwstawienia", oraz "Piony, skosy", "Gwasze kieszonkowe" i inne.