Marek Włodarski

Marek Włodarski, właśc. Henryk Streng (ur. 17 kwietnia 1903 we Lwowie, zm. w 1960 w Warszawie). Studia malarskie rozpoczął 1920 w Wolnej Akademii Sztuk Pięknych we Lwowie, kontynuował 1922-1924 w Państwowej Szkole Przemysłowej we Lwowie w pracowni Kazimierza Sichulskiego. W 1924 wyjechał do Paryża, gdzie kształcił się w ciągu 6 miesięcy w pracowni Fernanda Légera. Spotkał się tam z przywódcą surrealistów André Bretonem oraz z André Massonem.

W 1928 wraz z Otto Hahnem zorganizował swą pierwszą wystawę we Lwowie w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych. W 1930 przystąpił do lwowskiej grupy awangardowej „Artes”. Zgodnie z radykalnie lewicowymi poglądami politycznymi, wstąpił w 1933 do Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom (MOPR). W latach trzydziestych spotykał się z Brunonem Schulzem.

Powołany do wojska, uczestniczył w 1939 w kampanii wrześniowej. Uniknął niewoli i przedostał się do Lwowa, gdzie po wkroczeniu Niemców w 1941 zmienił swoje nazwisko z Henryk Streng na Marek Włodarski. W roku 1944 przeniósł się do Warszawy. Po powstaniu warszawskim dostał się do obozu koncentracyjnego Stutthof. Po wojnie zamieszkał w Warszawie. Od 1947 był pracownikiem dydaktycznym Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych, a od 1956 profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

W twórczości Marka Włodarskiego widoczne są wpływy Légera i Chagalla. W okresie lat pięćdziesiątych nie uległ doktrynie socrealizmu.