Stefan Wojnecki

Fotograf i teoretyk fotografii. Absolwent (1952) Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego poznańskiego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. W tym samym roku zapisał się do Poznańskiego Towarzystwa Fotograficznego, a w latach 1967–1976 był jego prezesem. Od 1978 wykładowca poznańskiej PWSSP (obecnie ASP); w latach 1987–1993 dziekan jej Wydziału Malarstwa, Grafiki i Rzeźby oraz kierownik Zaocznego Studium Fotografii Profesjonalnej (obecnie Zaoczne Studium Fotografii w Katedrze Fotografii ASP Poznań). Od 1971 członek Związku Polskich Artystów Fotografików.

Prace prezentował m.in. na wystawach: "Krok w nowoczesność" (Poznań 1957), "Twarze" (Poznań 1969), "Fotografowie poszukujący" (Warszawa 1971), "Duogramy – seria informacyjna (Poznań 1972 – pokazywał tu własne duogramy, oparte częściowo na fotografii), "Sztuka alternatywna" (1974), "Hiperfotografia" (Poznań 1978), "Pęknięcia – ku symulacji" (Poznań 1999), "Alchemia szczelinowego otworka" (2003). Autor tekstu "Odcinanie pępowiny" (1998), poświęconego fotografii cyfrowej. Organizator wystaw i sympozjów.