Alfons Mazurkiewicz

Urodził się w 1922 r. w Dusseldorfie, zm. 1975 r. we Wrocławiu. Studia we wrocławskiej PWSSP pod kierunkiem profesorów E. Krchy, L. Dołżyckiego i S. Dawskiego. Dyplom w roku 1953. W latach 1960 – 1962 prowadził wykłady w pracowni rysunku prof. S. Dawskiego. W 1964 r. powołany na stanowisko adiunkta na Wydziale Ceramiki i Szkła wrocławskiej PWSSP zaczął rozwijać i wprowadzać w życie bardzo istotne dla jego pracy dydaktycznej zasady „programu otwartego”. Od 1969 r. docent w PWSSP. Członek Grupy „X” i Grupy „Szkoła Wrocławska”. Autor wielu wystaw indywidualnych m.in.: Galeria „Krzysztofory” (Kraków 1967), Muzeum Narodowe (Wrocław 1975). Nagrody i wyróżnienia m.in.: Nagroda Ministra Kultury i Sztuki (1965, 1971), I Nagroda Ogólnopolskiego Triennale Rysunku (1974).