Jan Dziędziora

Urodził się w 1926 roku w Krakowie, zmarł w 1987 roku w Warszawie. Studiował w ASP w Krakowie, w pracowni Z. Radnickiego w latach 1945-1946 i w ASP w Warszawie w pracowni A. Rafałowskiego w latach 1946-1951. W latach 1943-1944 żołnierz Armii Krajowej. W latach 1948-1951, w różnych okresach czasu, pełnił funkcję młodszego asystenta w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, między innymi w pracowni profesora Edmunda Kokoszko. Pracował również jako nauczyciel rysunku w Szkole Poligraficznej w Warszawie, zaś w 1965 roku Dziędziora prowadził zajęcia z rysunku i malarstwa ze studentami historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1980-1985 prowadził pracownię malarstwa i rysunku na Wydziale Wzornictwa Przemysłowego w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Pierwszym znaczącym pokazem prac Jana Dziędziory był udział w Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Plastyki Przeciw wojnie, przeciw faszyzmowi w warszawskim Arsenale. Jesienią 1957 roku otrzymał stypendium na wyjazd do Włoch. Od października 1968 roku do stycznia 1969 Dziędziora przebywał na stypendium we Francji. Pierwsza indywidualna wystawa malarstwa i rysunku Jana Dziędziory odbyła się w Domu Artysty Plastyka na ulicy Mazowieckiej w Warszawie. Druga i ostatnia, za życia artysty, wystawa indywidualna jego prac odbyła się z okazji przyznania Dziędziorze Nagrody im. Jana Cybisa w roku 1975. Wystawa miała miejsce również w Domu Artysty Plastyka w Warszawie. Dziędziora wziął udział w kilku znaczących wystawach zbiorowych, oprócz wspomnianej wcześniej wystawy w Arsenale, jego prace znalazły się na wystawie Malarstwo w Polsce Ludowej w Muzeum Narodowym w Warszawie w 1970 roku. W 1982 roku Dziędziora brał udział w głośnej wówczas wystawie sztuki niezależnej Świadectwo obecności w kościele Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny na ulicy Przyrynek w Warszawie. Otrzymał wówczas nagrodę „Solidarności” za obraz Zbity. W lutym 1986 roku uczestniczył w wystawie „Martwa natura”, w aktywnej w okresie działalności podziemnej „Solidarności”, Galerii Stowarzyszenia Historyków Sztuki w Warszawie, brał także udział w kilku wystawach, w równie aktywnym w okresie stanu wojennego i podziemnej działalności „Solidarności”, Muzeum Archidiecezji Warszawskiej.