Tadeusz Łodziana

Urodził się w 1920 roku we Lwowie. Rzeźbiarz, profesor ASP w Warszawie. Studia w Instytucie Sztuk Plastycznych we Lwowie (1937-1939, 1941-1942), następnie w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Sopocie (1945-1950). W 1954 roku uzyskał dyplom na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Wykładowca warszawskiej ASP, od 1971 roku na stanowisku profesora. Dziekan Wydziału Rzeźby w latach 1966-1969, 1972-1978. W swoich realizacjach dokonuje abstrakcyjnej syntezy motywu figuralnego. Tworzy rzeźbę plenerową, kameralną i portrety. Autor wielu pomników m. in.: Mauzoleum na Pawiaku w Warszawie, Ofiar Faszyzmu w Radogoszczy, Marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie. W 1981 roku zdobył Grand Prix na Międzynarodowym Biennale Rzeźby w Monaco za rzeźbę „Otwarta II”. Ważniejsze wystawy: II Wystawa Sztuki Nowoczesnej, Zachęta, Warszawa, 1957, Instytut Kultury Polskiej, Wiedeń, 1979, Galeria Kordegarda, Warszawa, 1981, Galerie Witte-Baumgarte, Berlin, 1981, Galeria Ars Polona, Düsseldorf, 1983, Galeria Akka-Valma, Paryż, 1991, Galeria Zachęta, Warszawa, 1999, Muzeum Narodowe, Warszawa, 2004